ภาษานั้นสำคัญกับการทำงานแค่ไหน

Langauges

สวัสดีปีใหม่ ชาว HRTWT ทั้งหลายคะ วันหยุดยาวที่ผ่านมา ไปเที่ยวไหนกันมาบ้างเอ่ย HAPPY มีความสุข ลืมวันทำงานกันไปเลยใช่มั้ยล่ะคะ ^^

หลังจาก Blog ตอน ประกันสังคมจบก็หายหน้าหายตาไปนาน เนื่องจากชีวิตที่ยุ่งเหยิงและการเดินทางขึ้นเหนือ ล่องใต้ตลอดๆ จนรู้สึกว่าชีวิตเหน็ดเหนื่อยจนกว่าจะทำอย่างอื่นได้… แต่ในความยุ่งเหยิงนี้ก็ยังมีโอกาสดีๆ ได้ไปเยือนประเทศเพื่อนบ้าน หนึ่งในประเทศสมาชิก ASEAN ที่กำลังเป็นที่น่าสนใจที่สุด อันเนืองจากเป็นประเทศเปิดใหม่ เต็มไปด้วยแหล่งพลังงาน และทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์อยู่มาก พูดแบบนี้แล้ว คงพอจะนึกกันออกแล้วใช่มั้ยคะว่า ประเทศนี้ก็คือ ประเทศพม่า หรือ “สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาร์” นั่นเอง

การไปครั้งนี้ หลักๆ คือไปทำงานค่ะ ไปสี่วันทำงานสะสามวันครึ่ง แต่ขาท่องเที่ยวอย่างเราถึงแม้จะมีเวลาแค่ครึ่งวันก็ยังจะไปเที่ยวอยู่ดี 555 … เห็นเป็นประเทศเปิดใหม่แบบนี้เถอะ อยากจะบอกว่า มีโรงแรมหรูระดับห้าดาวอยู่เยอะมาก แท็กซี่ก็วิ่งกันเกลื่อนเมือง และรถก็ติดมากๆ ไม่แพ้ สีลม หรือ สุขุมวิทบ้านเราเลยทีเดียว (เราไปที่เมืองย่างกุ้ง แต่ว่าออกไปทำงานในโรงงานแถวชานเมือง เลยต้องนั่งรถไปกลับวันละสองชั่วโมงเป็นอย่างต่ำ) และสำหรับชาวต่างชาติ ที่พูดภาษาพม่าได้แค่ไม่กี่คำอย่างเรา จะไปเที่ยวโดยไม่มีไกด์ได้อย่างไร นอกจากใช้บริการ “แท็กซี่” และเรื่องที่อยากเอามาเล่าก็เกี่ยวกับพี่แท๊กซี่ที่พม่านี่แหละ!
เราคนไทยทั้งหลายมองประเทศพม่า และคนพม่ากันอย่างไรคะ …? แล้วคิดว่าคนพม่าจะมองคนไทยอย่างไร..? แต่คนขับแท็กซี่คนหนึ่งที่นั่น มองคนไทยแบบนี้ล่ะ…

(หลังจากพูดคุยเรื่องสถานที่ที่จะไป และ การท่องเที่ยวในพม่าได้สักพัก พี่แท็กซี่แกก็พูดขึ้นมาว่า)
แท็กซี่: โอ้! พวกคุณพูดภาษาอังกฤษใช้ได้เลยนะ (จริงๆ เราก็พูดได้แค่ snake snake fish fish งูๆ ปลาๆ เท่านั้น)
พวกเรา: ขอบคุณค่ะ คุณก็พูดภาษาอังกฤษได้ดีนะคะ
แท็กซี่: ผมว่าคนไทยส่วนใหญ่พูดภาษาอังกฤษกันไม่ค่อยได้เลย ไม่เหมือนคนพม่า
พวกเรา: Umm….. เหรอคะ (ทำหน้า ง. งง อยู่สักพัก) แล้วทำไมคนพม่าถึงพูดอังกฤษได้ดีล่ะคะ
แท๊กซี่: ที่พม่านะ ตั้งแต่ระดับมัธยมปลายขึ้นไป เราจะเรียนด้วยภาษาอังกฤษครึ่งนึง ผสมกับภาษาพม่าอีกครึ่งนึงและ ถ้าระดับมหาวิทยาลัยขึ้นไป เราเรียนเป็น English Program เท่านั้น คนพม่าส่วนใหญ่ถ้าจบหมาวิทยาลัยก็จะพูดภาษาอังกฤษได้ดีทุกคน
พวกเรา: Umm…….ค่ะ ดีจังเลยนะคะ (พูดอะไรไม่ออก ได้แต่ งง งง อึน อึน ต่อไป)

นี่ล่ะค่ะ มุมมองส่วนนึงของชาวต่างชาติที่มองคนไทยในเรื่องของทักษะภาษาอังกฤษ (ขอย้ำนะคะว่าส่วนหนึ่งเท่านั้น ไม่ใช่ทุกคน เพราะ เราก็ยังมองแบบเข้าข้างคนไทยด้วยกันเองนิดนึงว่า พี่แท็กซี่คนนั้นคงคุยแต่กับนักท่องเที่ยวเป็นส่วนใหญ่ แล้วคนไทยส่วนใหญ่ที่จะไปเที่ยวพม่า ก็คงเป็นผู้สูงอายุนิดนึง เรื่องภาษาอะไรแบบนี้อาจจะไม่ค่อยถนัด คนไทยส่วนใหญ่ที่พี่เค้าเจอก็เลยเป็นแบบนั้น)

เพื่อนพม่าที่มาเป็นล่ามให้เราในการทำงานครั้งนี้สามารถพูดได้ถึง 4 ภาษา ไทย จีน อังกฤษ พม่า เค้าบอกว่า สมัยเด็กๆ ที่บ้านเค้านิยมให้เรียนภาษาเยอะๆ โตขึ้นจะได้มีโอกาสในการทำงานที่ดีขึ้น

เพื่อนชาวมาเลเซียของเราคนนึง เคยพูดให้ฟังว่า ทำไมคนไทยถึงพูดเป็นแต่ภาษาไทยอย่างเดียว คนบ้านเค้านะ ต้องพูดได้อย่างน้อยสามภาษา

แล้วเราละคะ มองตัวเองกันอย่างไร…?

อีกไม่นาน เราก็จะก้าวเข้าสู่ AEC กันแล้ว ถึงเวลานั้น การแข่งขันในโลกของการทำงานจะมากขึ้น จะมีชาวต่างชาติที่มีความพร้อมมากกว่าเรา เข้ามาในตลาดแรงงานมากขึ้น แน่นอนคะว่า ถ้าเรามีความพร้อมมากพอ เราก็จะสามารถแย่งชิงโอกาสที่ดีกว่ามาอยู่ในมือเราได้ … แล้ววันนี้เราพร้อมที่จะก้าวเข้าสู่ AEC, พร้อมที่จะเปิดรับโอกาสใหม่ๆ แล้วรึยัง…?

The following two tabs change content below.

Suwanna Songsirisak

อดีต จป. ที่ยังคงอยากจะเป็น จป. อยู่ แต่ว่าตอนนี้ไม่ได้เป็นแล้ว (เป็นคนตรวจ จป. แทน)

You may also like...

Leave a Reply

%d bloggers like this: